Czarownica – Camilla Läckberg

Rok 2017 kończę szwedzkim kryminałem Camilii Läckberg. Kolejna jej książka z serii “Sagi Kryminalnej”.

DSC_3005 (2)

Z gospodarstwa obok miasteczka  Fjällbacka ginie czteroletnia dziewczynka. Historia jest bardzo podobna do wydarzeń sprzed trzydziestu lat, kiedy z tego samego miejsca również zaginęła czterolatka, a jej ciało zostało znalezione w pobliskim jeziorku. Wówczas do zbrodni przyznały się dwie trzynastolatki, jednak po kilku dniach odwołały swoje zeznania. Ich losy się rozeszły z różnych przyczyn. Jedna po kilku latach wróciła do miasteczka i wiodła w nim spokojne życie. Druga natomiast została słynną aktorką Hollywood i wróciła po trzech dekadach do Fjällbacki, aby zagrać główną rolę w firmie o Ingrid Bergman.

DSC_3000 (3)

W okolicy znajduje się ośrodek dla uchodźców z Syrii, więc część społeczeństwa automatycznie podejrzewa, że ktoś z nich jest winny zaginięcia małej Nei. Powoduje to dodatkowe zamieszanie, nowe obowiązki dla policji i utrudnianie śledztwa. Dochodzenie prowadzą policjanci z komisariatu w Tanumshede, między innymi znany nam z wcześniejszych książek, Patrik Hedström. Dopatrują się oni związku pomiedzy zaginięciami obu dziewczynek. Pomaga im jego żona Erika Falck, która aktualnie pracuje nad książką o tragedii sprzed trzydziestu lat. Czy odkryje nowe fakty i wszyscy poznają prawdę?

DSC_3004

Jak zwykle bardzo dobry kryminał Camilii Läckberg. Szybkie zwroty akcji, poruszane różne problemy społeczne, ciekawi bohaterowie. Zgodnie z zapowiedzią na końcu ksiażki pojawi się kolejna część pt. “Klątwa czarownicy”. Z pewnością po nią sięgnę, ponieważ ciekawią mnie dalsze wydarzenia i losy potomków domniemanej czarownicy Elin Jonsdotter,

Zombie – Wojciech Chmielarz

Wojciech Chmielarz – uwielbiam jego styl pisania, formę, treść. Szybka akcja, wiele wątków, zawikłane postaci, nie ma długich i nudnych opisów otoczenia, za to krótkie i konkretne. Wszystko czyta się z szybko i lekko.

DSC_2901

Jakiś czas temu przeczytałam krymianły z komisarzem Mortką w roli głównej, następnie “Wampira”. “Zombie” to druga część cyklu, którego akcja rozgrywa się w Gliwicach. Głównym bohaterem jest detektyw Dawid Wolski, Nie jest nim z powołania, raczej z przypadku i braku innego pomysłu na życie. Druga z postaci to prokurator Adam Górnik, który wplątuje Wolskiego w swoje prywatne wyjaśnienie sprawy. Dotyczy ona śmierci ich wspólnego “kolegi” z podstawówki Korsarza, który zaginął w 1996 roku, i którego zaginięcie nie zostało wyjaśnione po dzisiejszy dzień (w książce momentami wracamy do 1996 roku i powoli poznajemy prawdziwą wersję wydarzeń). Adam Górnik pewnego dnia otrzymuje wezwanie do miejsca, w którym dwadzieścia lat wcześniej ukrył zwłoki zabitego Korsarza. Obawia się, że w końcu odkryto prawdę, jednak ku jego przerażeniu zostają tam odkryte zwłoki 12-letniej dziewczynki. W celu wyjaśnienia sprawy Górnik zwraca się o pomoc do Wolskiego, co powoduje, że obaj pogrążają się jeszcze bardziej, również w życiu prywatnym.

dsc_2903.jpg

Wydarzenia z punktu widzenia wielu postaci pozwalają dokładniej poznać emocje bohaterów oraz związanie z nimi wspomnienia. Poruszane problemy społeczne (patologia, choroby, przemoc), moralne (zdrada), moc układów zawsze powodują u mnie chwile refleksji nad własnym życiem i losem oraz uświadamiają bolesną prawdę, że niestety takie jest życie i te problemy dotykają ludzi każdego dnia. Ciekawa jestem Waszych przemyśleń po lekturze książki “Zombie”.

dsc_2902.jpg

The Midnight Rose – Lucinda Riley

Ponownie sięgnęłam po książkę tej brytyjskiej autorki, aby na jakiś czas oderwać się od kryminałów. Pięknie napisana powieść, która przenosi nas na początki XIX w. w świat głośnych, dusznych i kolorowych Indii oraz ponurej i ciemnej Wielkiej Brytanii. Ten okres przeplatany jest wydarzeniami z czasów współczesnych.

dsc_2832.jpg

Główną bohaterką jest Anahita Chavan, hinduska, która w dniu swoich setnych urodzin przekazuje swojemu prawnukowi Ari Malikowi manuskrypt, w którym opisała swoją historię życia. Wybierając “dziedzica”, któremu przekaże dokument, kierowała się intuicją, która wiele razy podczas okazała się pomocna i podpowiadała, jakiego wyboru powinna dokonać. Nie chciała tajemnic rodziny zabierać do grobu. Jej życzeniem było, aby Ari odkrył prawdę i udowodnił, że Anahita nie myliła się co do śmierci swojego pierworodnego syna. Dziecko nie miało trzech lat, kiedy rzekomo umarło, a jej został przedstawiony akt zgonu. Nigdy jednak w to nie uwierzyła, ponieważ przeczucia i intuicja mówiły co innego.

dsc_28311.jpg

Ari Malik schował manuskrypt do szuflady na wiele lat. Przez ten czas w całości oddał się pracy i karierze. Dopiero po latach, kiedy jego życie się skomplikowało, zapragnął się oderwać od własnych problemów i sięgnał po zapiski prababki. Postanowił udać się w podróż do Wielkiej Brytanii. Podążając śladami Anahity trafia do posiadłości Astbury w angielskiem hrabstwie Devon. Tam odbywają się zdjęcia do filmu, z amerykańską gwiazdą filmową Rebeccą Bradley, który ma przedstawiać życie rezydencji z 1920 roku. W posiadłości przebywa też jej właściciel – lord Anthony Astbury, który niechętnie chce wracać i opowiadać o historii rodziny. Sekrety rodu połączą losy tych ludzi i …. zachęcam do przeczytania, aby przekonać się, co było dalej.

DSC_2834

Pomimo, iż czytałam w języku angielskim, doskonały opis powieści przedstawia Wydawnictwo Albators:

“„Róża północy”, to książka o skomplikowanej współzależności ludzkich losów, potędze przekazywanego z pokolenia na pokolenie niezwykłego daru intuicji i jasnowidzenia, bogatych indyjskich dziedziczkach, wytwornych angielskich lordach i ogromnej sile miłości.”

dsc_2833.jpg

Naprawdę szczerze polecam!

Luther – serial

Tym razem trochę złamię schemat i podzielę się wrażeniami nie po przeczytaniu książki, ale po oglądnięciu serialu Luther. Jest to serial z 2010 roku, kiedy zostały wyemitowane pierwsze odcinki, a ostatnie w 2015 roku. luther1.jpgBrytyjski serial kryminalny, psychologiczny, wyemitowany w BBC, którego głównym bohaterem jest detektyw John Luther. Wybitny śledczy, wręcz geniusz, który ma do czynienia z najgorszymi przypadkami kryminalnymi, a którego dręczą własne problemy i demony. Jego porywczość i sposoby działania nie podobają się wszystkim współpracownikom, co przyciąga do niego kolejne kłopoty. Doskonała gra aktorska Idrisa Elby.

luther.jpg

Bardzo mnie ujął serial pod kątem jego nagrania, mogę napisać wykonania. Nasze seriale są sztuczne, wykreowane, przygotowane pod każdym calem, cukierkowe. W serialu Luther aktorzy nie są najpiękniejsi, bliskie ujęcia na twarze ukazują ich prawdziwe twarze, bez tony makijażu. Miejscem pracy policji i popełnionych zbrodni jest Londyn. Jednak nie ten Londyn, który znamy z miejsc turystycznych, lecz prawdziwy, w bocznych ulicach czy opuszczonych budynkach. Zszokowała mnie ilość pustostanów, w jakich dzieje się akcja, lecz uświadomienie sobie, ze tak może być w rzeczywistości, że nie wiemy, co kryje się w takich miejscach, jaka jest ich historia, co z nimi będzie w przyszłości, jest trochę przerażająca. Posterunek policji, z odrapanymi ścianami, tonami akt i papierów, nie najnowocześniejszy sprzęt, wszechobecna szarość. Mieszkania, czy domy, nie są przygotowane i wymuskane jak w naszych serialach, lecz rzeczywiste, z odchodzącą farbą czy tapetą, starymi oknami, meblami po przejściach. Po prostu prawdziwe, tak inne jak nasze wyobrażenia o pięknym i czystym Londynie.

Luther2

Najbardziej jednak poruszyła mnie ilość przestępstw, jakie zostały popełnione, ich forma, miejsce, czas, sposób, motywy zbrodniarzy. Spodziewam się, że jest to mały procent, jaki ujrzał światło dzienne, ale przeraził mnie fakt, że nie znamy dnia ani godziny, kiedy może się coś stać. Nie wiemy, co dzieje się w głowach innych, czy osoba, która nas właśnie mija, nie zrobi zaraz czegoś szalonego, czy strasznego. Mnie ten serial skłonił do wielu refelksji, zachowania większej ostrożności i przemyślenia kilku spraw. Momentami jednak bałam się iść w nocy do łazienki 🙂

Przypadek – Grzegorz Miecugow

Szukając kolejnej książki do czytania, natknęłam się na “Przypadek” Grzegorza Miecugowa. Zdecydowanie mogę napisać: Polecam!!!

DSC_2718

Bardzo dobra fabuła, świetne dialogi, prosta narracja, wszystko to sprawia, że niestety! szybko uciekają kolejne strony.

DSC_2722

Książka opowiada o Marcinie Szusterze, mężczyźnie, który na początku powieści przeżywa wstrząs emocjonalny. To popycha go do działań, nie do końca przemyślanych, czasami irracjonalnych, których konsekwencje będą kierować go na coraz ciemniejszą drogę. Czy nie posunął się zbyt daleko? Sami się przekonajcie. Poznajemy otaczający go świat oczami biznesu, z czym się do tej pory nie spotkałam, czy policji. Bardzo ciekawe połączenie obyczaju i sensacji z dodatkiem thrillera.

DSC_2723

Ciało – Iga Horn

Powróciłam do trochę “cieższych” opowieści i sięgnęłam po kryminał o intrygującym tytule “Ciało”. Akcja dzieje się w Wiedniu, gdzie na brzegu Dunaju młodzi ludzie zauważają w wodzie ludzką skórę.

Główną bohaterką jest Paulina Weber, historyczka sztuki, która prowadzi zajęcia na uniwersytecie w Wiedniu oraz bloga o okrucieństwie w sztuce. Na jej zajęcia przychodzą nieszablonowi studenci. W książce poznajemy kilku z nich, ich podejście do sztuki i życia. Były mąż Pauliny, policjant, Max Hass kojarzy podobną sprawę z Krakowa, gdzie przed 15 laty wyłowiono z Wisły skórę młodej dziewczyny i nigdy nie znaleziono sprawcy. Wiedeńska policja poprosiła o konsultację profilera z Polski, specjalistę od psychopatów – Henryka Macha. Paulina niespodziewanie otrzymuje emila ze zdjęciem ludzkiej nogi i cytatem z Baudelaire’a. Zostaje zaangażowana w śledztwo jako świadek, ale też istotne źródło informacji. Wkrótce otrzymuje kolejne wiadomości, przez co jej współpraca z Henrykiem Machem mocno sie zacieśnia. W międzyczasie Max Haas przenika do środowiska studentów…

Początkowo książka mnie nie wciągnęła, ale z czasem byłam ciekawa kolejnych wydarzeń. Makabryczne odkrycia i znaleziska, atmosfera strachu, wiele niedopowiedzeń i podejrzeń. Coś dla fanów kryminałów. Polecam.

Zapomniany ogród – Kate Morton

Zafascynowana poprzednią opowieścią Kate Morton, tym razem sięgnęłam po inny tytuł – Zapomniany ogród. Książka idealna na zbliżającą się jesień, lecz mi towarzyszyła podczas urlopu.

dsc_2595-e1504253032212.jpg

Historia trzech pokoleń  kobiet. Akcja dzieje się Wielkiej Brytanii w latach 1900, potem w 1913 roku, w Brisbane w 1930 roku, a następnie Brisbane i Kornwalia rok 1975 i 2005. Do tego dochodzą wątki poboczne, naprawdę dużo się dzieje, ale styl pisania oraz przenikające się wydarzenia z każdą przeczytaną stroną zachęcają i wciągają coraz mocniej.

dsc_2593.jpg

Książkę rozpoczyna przybycie statkiem samej, 4-letniej dziewczynki do Australii w 1913 roku, która zostaje przygarnięta przez bezdzietne małżeństwo. W dniu swoich 21 urodzin ojciec wyznaje Nell prawdę o jej pochodzeniu. Dopiero wiele lat później, w 1975 roku, wybiera się ona w podróż do Wielkiej Brytanii, aby dowiedzieć się prawdy o swoim pochodzeniu. Bardzo podobna sytuacja ma miejsce w 2005 roku, kiedy to wnuczka owej dziewczynki – Cassandra, po śmierci babci, wyrusza w podróż do Kornwalii. Ma ze sobą pamiętnik Nell. Dzięki niemu oraz innym zapisom i informacjom próbuje dowiedzieć prawdy się o losach babci i innych kobiet z nią związanych. Najważniejsza okazuje się chatka na klifie, którą Cassandra odziedziczyła po Nell, a która okazuje się być kluczem do rozwiązania wielu zagadek. Drugi element to tajemniczy ogród, który otacza chatkę, a który okala wysoki płot. Jednego z faktów pod koniec książki już domyśliłam się kilka stron wcześniej, lecz ostatnie wydarzenia i fakty, jakie udało się Cassandrze ustalić zaskakują. Pojawia się oczywiście wątek miłosny, ale są też przykre i smutne wątki.

DSC_2594

Polecam tą satysfakcjonującą powieść, która wciąga w swój tajemniczy  świat.

Okruchy przeszłości – Rachel Hore

Ostatnio trafiam na książki, których akcja dzieje się dwutorowo. Tym razem lata współczesne i druga część XIX wieku.

Fran wraca do domu do Londynu po kilku latach nieobecności, ponieważ dowiedziała sie o chorobie ojca. Przez ostatnie lata niewiele sie kontaktowali, ponieważ Fran podróżowała po świecie jako muzyk, ale też miała za złe ojcu, że tak niewiele informacji przekazał na temat jej matki. Nigdy nie widziała jej zdjęcia, nie znała jej historii życia i śmierci. Ojciec Fran jest właścicielem domu, warsztatu, który m.in. zajmuje się naprawą witraży oraz sklepu. Jest tam również zatrudniony Zack, pomocnik ojca, z którym początkowo dziewczyna nie złapała wspólnego języka.

Oba okresy łączy historia witrażu, który powstał w XIX wieku, następnie został zniszczony od wybuchu bomby, a którego resztki znalazł obecny proboszcz w pobliskiej parafii. Poprosił Fran i Zacka o jego odnowienie. Dziewczyna szukając informacji w dokumentach ojca, ponieważ ten skrupulatnie prowadził archiwum warsztatu, natknęła się na pamiętnik prowadzony w formie opowieści i listów kobiety – Laury, jakie pisała do swojej zmarłej siostry. W ten sposób Fran dowiaduje się wielu o wielu wydarzeniach z życia autorki, ale również poznaje historię witraża oraz…. swojej rodziny. Z innych dokumentów znalezionych w mieszkaniu i listu od ojca, który otrzymała od jego przyjaciela proboszcza, poznała przeszłość i problemy z jakimi się borykał jej tata. Dzięki temu zrozumiała jego decyzje, zachowania, wybory i mu wybaczyła. dsc_2503.jpg

Bardzo romantyczna opowieść, tajemnicza, z pewnością wciągająca. Myślę, że idealna na zbliżające sie długie wieczory. Trochę skłania do refleksji i przemyśleń nad swoimi wyborami czy decyzjami. Nigdy nie wiemy, kiedy i gdzie spotkamy swojego Anioła Stróża…

Dubrownik, czyli zgon do poduszki – Max Bilski

W ostatnich kilka dni przeczytałam książkę, którą mogę ze spokojem polecić do czytania podczas plażowania. Szybko się czyta, akcja trochę z przymrużeniem oka, ponieważ nie można jej zaliczyć do kryminału.

DSC_2525

Małżeństwo, Joanna i Michał, wyjeżdżają do Chorwacji, ponieważ Joanna otrzymała zlecenie jako fotograf. Fabuła rozpoczyna się jedną z ostatnich akcji jaka ich spotyka, a cała ksiażka jest opowieścią Michała o wcześniejszych wydarzeniach. W drugim pensjonacie dochodzi do morderstwa, a Michał postanawia wraz z żoną i matką właściciela “pobawić” się w detektywów. Bardzo przyjemnie się czyta, akcja umiejscowiona w chorwackim pensjonacie. Opisy otoczenia pozwalają działać wyobraźni.

DSC_2524

Różni poboczni bohaterzy, barwna starsza pani, zabawne dialogi pomiędzy Joanną i Michałem, dzięki czemu polubiłam ich bardzo szybko. Podczas czytania zorentowałam się, że jest to dalsza część ich przygód, ponieważ wspominają, że podobne rzeczy działy się podczas ich wcześniejszych wyjazdów, np. do Rzymu. Jeżeli wpadną mi w ręce, na pewno przeczytam. Polecam jako letnią lekturę podczas urlopu 🙂

Dom w Riverton – Kate Morton

Powieść, ktorej akcja dzieje się na dwóch płaszczyznach, Anglia lata 1914-1924 oraz rok 1999.

DSC_0043

Oba okresy połączone są jedną postacią, ówczesną służącą, Grace Bradley, która jako 14 – latka trafia na służbę do domu w Riverton, w którym wcześniej pracowała jej matka. Do roku 1914 przenosimy za sprawą wspomnień Grace. Zostały one wzbudzone najpierw listem, a następnie wizytą Ursuli, młodej reżyserki, która chce nakręcić film o wydarzeniach z 1924 roku. Grace przedstawia poszczególne wydarzenia w formie nagrań dla swojego wnuka, którego nie widziała od wielu lat. Opowiada o tym co się działo w jej życiu i życiu mieszkańców domu. Jak “awansowała” w obowiązkach służącej, aż została osobistą służącą jednej z sióstr, Hannah i wyjechała z nią do Londynu.

DSC_2454

W 1924 roku nad jeziorem, podczas trwającego przyjęcia odbiera sobie życie młody poeta Robbie Hunter. Siostry Hartford były świadkiem tych wydarzeń, lecz nigdy ich nie przesłuchano, nigdy więcej nie zamieniły ze sobą słowa oraz nigdy więcej się nie spotkały. Grace również była świadkiem tragicznej śmierci, lecz nikt o tym nie wie. Czy czytelnik dowie się prawdy i zostaną odkryte wszystkie tajemnice, które skrywa Dom w Riverton?

DSC_2453

Bardzo przyjemny styl pisania, opisy otoczenia doskonale odzwierciedlają klimat tamtych czasów. Poznajemy życie arystokratycznego domu od strony służby, ich pracy i spostrzeżeń. Ukazany jest również obraz I wojny światowej oczami kobiet i osób, które zostały “na miejscu”, a do których dociera niewielka ilosć informacji. Pomimo tragicznych wydarzeń życie toczy się dalej i towarzyska etykieta musi zostać zachowana. Możliwość wczucia się w ówczesne czasy ukazuje jak szybko po wojnie zmieniał się świat oraz zasady w nim panujące.